Genel: Clannada çok benzeyen bir anime, daha doğrusu clannad buna benziyor desek daha doğru olur. Clannad ve clannad after story 2007 ile 2009 yapımı,bu ise 2006 yapımı yeniden coverlanmış(düzenlenmiş) bir anime. Eski versiyonunu izlyemediğim için 2006 versiyonunu ilk olarak izlemek zorunda kaldım. Animenin müzikleri, duygusal yerlerde ve panik anlarında çalan birçok müzik clannad'daki bir çok müzikle neredeyse aynı denebilecek seviyede, clannad serisinden tek farkı clannad after story kadar dram içermemesi ve konusunun farklı olması, ama yine clannadaki gibi, tek bir kişinin dramı üzerinde durulmak yerine birçok kişinin yaşamı üzerinden anime devam ediyor. Çizimler 2006 yapımı olmasına karşın gayet güzel, hatta karakterlerin bazıları clannaddaki karakterlere bile benziyor dikkat edersek(Ayu nagisaya,aizawa nın şu sarışın arkadaşı clannaddaki çocuğun arkadaşına olağan üstü benziyor ve karakteristik özellikleride tıpa tıp aynı; kızlara aşırı ilgi göstermesi, çok enerjik ve pozitif olması). Animede Aizawa önüne gelen herkese yardım eli uzatıyor, aynen yine clannadda olduğu gibi(bukadar çokmu kanondan alıntı yapmış clannadda).Herneyse visual art keys sanırım bu animenin yeteri kadar iyi olmadığını düşünerek clannadı çıkarmış olmalı. Animenin birçok bölümü Yuuichinin geçmişe dair gördüğü rüyalar ile başlıyor ve zamanla etrafında olup bitenleri hatırlamaya başlıyor, ama bunun yerine gittiği gördüğü yerde hatırlasaydı daha iyi olurdu gibime geliyor, çünkü bir anda bir olayı tamamen hatırlayabiliyor, bunun yerine merak ettirip bir süre sonra diğer anısını verip daha ilgi çekici ve gizemli yapabilirlerdi. Animede olaylar çok güzel bir şekilde ilerliyor ama bazı yerler anlam kazanmıyor, buda doğaüstü ögeler barındırdığından olsa gerek.
Spoiler:
Başlarda animede Yuuichinin Nayuki ile ensest bir ilişki yaşayacağını düşünsemde öyle olmadı, ama geçmişte yaşadıkları eğer ayu olmasaydı olabileceğini söylüyor. Ayu olduğundan daha küçük gözükmesiyle insanları kendine çekiyor, çok sakar ve saf bir kız, arkasındaki kanatlara bakmaya çalışırken kendi etrafında durmadan dönmesine çok gülmüştüm, o ağlayınca bile insan gülüyor, hele birde uguu demesi yokmu beni öldürdü :). Nayukinin odasında ise maşşallah bir saatçiden daha fazla çalar saat bulunmakta :) Birazda Tilki kızımız Makotoya gelelim, makotunun tilki olduğunu öğrenmemle şok oldum, gitgide hastalığı ağırlaşmaya ve yok olmaya başladı ve sonunda yok oldu ama bölüm sonunda ölmediğini gösterdiler, fakat o yok olduktan sonra birdaha hiç gözükmedi animede, buna çok üzüldüm, keşke bir kaç kere daha ortaya çıkabilseydi. Yuuchinin Makotoyu porno dergisi aldırmak için markete gönderdiği sahne çok komikti :) Şu şeytan avcısı kızda çok hoşuma gitti, aynen bir robot gibi sadece kendisine verilen emirleri yerine getiriyor gibi, aslında şeytanların var olmayıp kendi gücünün olduğunu anlamasıyla bir dram daha yaşanıyor. Sanırım oda Yuuichiye aşıktı ama aralarında bir şey olmadı.
Bu animede çok az erkek gördüm, biraz daha fazla erkek olsaydı ve bi kaç aşk birden platonik yerine karşılıklı olarak yaşansaydı güzel olabilirdi. Animenin opening şarkısı güzel ve duygusal, endingde hoş bir şarkı. Animede maşşallah herkezde amnezi var, herkes herşeyi bilmiyor, ve geçmişi hakkında doğru düzgün birşey hatırlamıyor. Ayrıca anime ilk 10 bölüme kadar abartılı bir şekilde sürükleyici değil izledikten sonra bir diğer bölümü izleyesi gelmiyor insanın ama ilk 10 a kadar dişini sıkıp ondan sonrasını izlemeye başlayınca anime kaptırıyor kendini.Ayrıca aile bağları ve arkadaşlıklar çok güzel bir şekilde işlenmiş, her nekadar kışın geçsede anime sizin içinizi o dostlukla ısıtıyor.
İyi Yanları: +Animenin Konusu +Güzel bir sonla bitmesi +Sade bir senaryo olması abartılı karışık olmaması +Karakterlerin uguu ve auu diye ses çıkarması, auu biraz ulama gibi :)
Kötü Yanları: +Bulamadım kötü yanını, belki tam anlayamamış olmam olabilir bazı yerleri, buda pek kötü tarafı sayılmaz ama :).
Sonuç: İzleyin derim, ama clannadı izlmeden önce izleyin, çünkü ilk burda güzelce bir ağlayın sonra clannadda hüngür hüngür ağalayın :) Clannaddan sonra okadar dramatik gelmiyor, ama dram var, yine gözlerim doldu azda olsa
Genel: Kanon 2006, 2002'de yapılmış bir animenin genişletilmiş bir yeniden yapımı. Cinsellik içeren bir görsel romandan(visual novel) yarlama. Konusuna gelirsek, en son 7 yıl önce geldiği kasabaya tekrar dönmesini, ve de burada hatırlayamadığı anılarını hatırlamasını anlatıyor. Belki başlarda harem animesi olduğunu düşünebilirsiniz, ama kesinlikle değil.
İyi Yanları: Teknik yönlerden bahsedersek, Kanon 2006 iyi bir yapım. Açılış ve kapanış müziğini pek sevmesem de(Özellikle Clannad ve Air ile karşılaştırılınca) anime içi müzikler oldukça iyi. Çizimlerden bahsedersek, kız karakterlerin çocuksu çizilmeleri hariç bir kusuru yok bence, arkaplanlar ise muhteşem olmuş.
Konu olarak da iyi bir konuya sahip. Bir kusrunu göremedim bazen sıkması dışında.
Çok iyi karakterlere sahip, benzer türlerdeki animelerden farklı. Ayrıca bu tür animelerde erkek karakter pek bu şekilde olmaz, biraz utangaç filan olur. Böyle olmaması animeyi güzelleştirmiş.
Son olarak da, bazıları için kötü yan olabilir ama insanı üzebilmesi bir dram için artı yandır. Bu anime de gayet iyi başarıyor bunu.
Kötü Yanları: Kötü yanlara gelince, aslında iyi yönlerde bahsettiğim gibi, açılış ve kapanış müziklerine daha çok dikkat edilebilirdi. Konu ise bazen sıkabiliyor. Daha fazla erkek karakter görünebilirdi(Gerçi oyunun konusuna sadık kalınmazdı böyle olsa).
Sonuç: Yani, bir kaç kusuru dışında, gayet güzel bir drama-romantik anime Kanon 2006. İnsanın bazen üzülmesine, bazense mutlu olmasına sebep olabilecek bir anime. Türü sevmeyenler için beğenilmeyebilir, ama sevenler için kesinlikle öneriyorum.
Genel: 7 yıl önce uğradığı kasabadaki anılarını unutan Aizawa'nın 7 yıl sonra aynı kasabaya gider ve unuttuğu şeyleri tekrar yaşar, yaşadıkça yavaş yavaş hatırlamaya başlar.
İyi Yanları: -Her karaktere özel cümleler.
-Samimi, komik, eğlenceli.
-Duygusal insanı üzebiliyor.
-Müzikleri de güzeldi.
Kötü Yanları: Yok.
Sonuç: -Müthiş bir anime izlemeyen kalmasın. Duygusali komik, eğlence. Her şey burada.
Genel: Kanon 2006, arkadaşımın tavsiyesi üzerine başladığım harika bir seriydi. Seriyi dünya genelinde yapılan anketlerde araştırdıktan sonra son derece yüksek bir puan aldığını gördüm. 13 bölümlük ilk serinin senaryosunda biraz değişiklik ve genişletme yapılarak hazırlanmış bu versiyonunun bu kadar başarılı olacağını tahmin etmezdim.
Konu, Yuichi adlı bir gencin 10 yıl önce bir kış tatili için geldiği teyzesinin yanında kaldığı zamanki unuttuğu bir dizi duygusal ve trajik olayları hatırlaması üzerine konu olmakta. Yuichi 10 yıl sonra bu şehre lise hayatını devam ettirmek için geri gelir kışın arasında. Burada geçmişi ile bağlantılı dört farklı kızla tanışır. Ne Yuichi ne de kızlar onu hatırlamaktadırlar. Ama bir şekilde bir bağ onları bir araya getirmektedir. Asıl olay Yuichi’nin 7 yaşında geçirdiği kış tatilinde basından geçenleri hatırlaması üzerine kurulu.
İyi Yanları: Seriyi en çok sevdiren yanlarından biri Seiyuuları (seslendirme sanatçıları) oldu. Karakterler ortaya çıktıkça seslerinden tanığım favori 5 Seiyuu’mun ilk defa bir seride bir arada görme fırsatı gördüm. Konu ilerleyişi olarak harem serisi gibi görünse de tipik örnekleri ile karsılaştırmak yanlış olur. Bilindik harem serilerin aksine bu seride ecchi falan yoktu. Romantizm, drama ve sımsıkı dostluk bağları vardı. Karakter çizimleri de çok şekerdi. Serideki 4 ana öyküden Makoto ve Ayu üzerine olanları son derece dramatikti ve yer yer gözlerim dolu dolu izlediğimi çekinmeden söylemeliyim. Seri içerisindeki büyünün de bu kadar anlamlı ve duygusal bakımdan yakıştığı başka bir seri bilmiyorum. Seri içi açılış ve kapanışları başyapıt değil ama kendini dinletmeyi biliyordu. Karakterlere özgü konuşma şekilleri de çok tatlı idi. Örnegin; Ayu- “Uguu” diyerek Makato – “Auu” diyerek konuşmalarına başlamaları başlarda garip gelse de sonradan duydukça çok hoşunuza gidiyor.
Kötü Yanları: Özellikle kız karakterlerin çizimleri biraz çocuksu duruyordu. Bunun harici kötü denilecek olumsuz bir yan yoktu bence.
Sonuç: Hikayeler içinden bazıları mutlu bazıları da mutsuz bitiyordu ama türü içinde seriyi baş yapıt olarak ele almak daha doğru olur bence. Ben büyük zevkle izledim izlemenizi de şiddetli tavsiye ederim bu türü seviyorsanız.
Genel: Konusu, Yuuichi Aizawa'nın eski kasabasına dönüp okulunu burada tamalamak istemesi ve geçmişindeki hatırlamadığı anılarını yavaş yavaş geri kazanması üzerine kurulu. Kanon'da bir devamlılık yok sayılır yani 24 bölüm içerisinde farklı kişiler farklı olaylar konu alınmış.
İyi Yanları: Görüntüler ve renklendirmeler gayet hoş ve air'a çok benziyor, konu olarak air'a kıyasla daha derli toplu, vermek istedikleri bunalımlı havayı vermeyi iyi başarmışlar, buna ilave müzikler de bence tatmin ediciydi.
Kötü Yanları: Karakter çizimleri her ne kadar şirin olsa da kadın karakterlerin hepsi küçük çocuk edasıyla çizilirken erkek karakter olan Yuuichi Aizawa fazlasıyla olgun çizimlere sahip, animedeki herkesin hafıza kaybı yaşaması da biraz konunun gerçekçiliğini yitiriyor ve sanki herkes adamın kasabaya dönmesini bekliyormuş hissi vermeleri bende negatiflik uyandırdı. Konular arası geçişler kopuk ama bundan fazla etkilenmiyorsunuz.
Sonuç: Bunalım ve depresif serilerden hoşlanıyorsanız bu seri tam türünüz.
Genel: Gerçekten de çok hoş bir animeydi. Yan karakterler ve asıl hikaye arasındaki bağlantı çok iyi kurulmuş ve ister yan olsun, ister ana hikaye olsun her bir hikaye çok etkileyici hazırlanmış ve sunulmuş. Oldukça doyurucu bir sonu olmasına rağmen bittiğine hala inanamıyorum.
İyi Yanları: Hikayeler, kurgu. Müzikler. Ayrıca, çizimler de çok etkileyiciydi. Teknolojiden iyi faydalanılmış. Karakterlerin çok başarılı olduğunu düşünüyorum. Küçük ayrıntılarla zenginleştirilerek hem karakterlerin her birinin, hem de genel anlamda senaryonun başarısı artırılmış. Örneğin, Nayuki'nin her sabah kahvaltda yarı uyur vaziyette saçma sapan şeyler söylemesi ya da Ayu'nun taiyaki aşkı. İsim de animeye aslında çok uygun, başlarda bunu anlayamıyorsunuz; bu en iyi son bölümde anlaşılıyor. Ayrıca, çok etkileyici bir finali vardı. Karakterler arasındaki ilişkiler çok sıcak ve duyguluydu, bu hoştu. Eğlenceli bir seri olması da bir artı.
Kötü Yanları: Makoto'nun hikayesine kadar olaylar biraz yavaş ilerliyor ve siz küçük değişiklerle benzer şeyleri her bölümde yeniden görmekten sıkılıyorsunuz. Yine de onuncu bölümden sonrasında artık bırakamıyorsunuz. Gerçi bu durum serinin isimle bağlantısını güçlendirmiş; bir kanon gibi başta benzer şekilde, sonra küçük değişiklerle gittikçe farklılaşıp güzelleşerek ilerliyor. Yine de ilk bölümlerde bırakma isteği bile duymuştum. Bir de beklediğim kadar duygusal olmaması beni şaşırttı. Air'le fazlasıyla kıyasladığım içindir belki de; tabii bu yanlış bir tutumdu.
Sonuç: Yani birden fazla kişinin hikayesinden oluşan duygusal ve eğlenceli serilerden hoşlanıyorsanız izleyin derim ama sakın başka serilerle kıyaslamayın. Kanon da kendi içinde gayet hoş bir seri.
Genel: Air'ı (TV) izleyip de beğendiyseniz kaçırmamanız gereken bir anime. Ben izlerken hiç sıkılmadım. Oldukça duygusal olduğu için olabilir. Çizimler bence çok iyi ve müzik de Air'deki gibi başarılı.
İyi Yanları: Çizimler, müzik, konu(lar) bence oldukça iyiydi. İçinde bir çok kişinin sorunlarını işleyen animeleri pek sevmem ama bu animede fikrim değişti. Kahramanlar o kadar sevimli ki bir dönem sonra 'uguuu' demeye başlıyorsunuz.
Kötü Yanları: Bence yok.
Sonuç: İyi bir anime bence. Kesinlikle izleyin. Özellikle hem duygulanıp hem de gülmeyi aynı anda yaşamayı seviyosanız.
Bu anime hakkında kendi yorum ve puanlarınızı girmek için buraya tıklayın
